vendredi 27 janvier 2012

ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ







Έλα κι εσύ στη μάχη
που ήττα δεν γνωρίζει
Γιατί κι όποιος πεθαίνει
το έργο του θα ζήσει

ΟΥΙΛΙΑΜ ΜΟΡΙΣ


Με αυτό το ποίημα και με υψωμένες τις γροθιές αποχαιρετούν οι δικοί του άνθρωποι στην τελευταία του κατοικία τον κινηματογραφικό ήρωα του φιλμ «ΓΗ & ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» τον Κεν Λόουντς.

Κάπως έτσι θα έπρεπε κι εμείς εδώ στο Λαύριο και την Κερατέα σαν δικοί του άνθρωποι να αποχαιρετήσουμε τον μεγάλο Έλληνα δημιουργό και ποιητή της εικόνας Θόδωρο Αγγελόπουλο.

«Προνομιακό χώρο του φιλμικού θεάματος» είχε χαρακτηρίσει τη Λαυρεωτική ο Θ. Αγγελόπουλος. Επτά ταινίες γύρισε στα μέρη μας της «Μέρες του 36» (1972), τον «Θίασο» (1974), τον «Μεγαλέξανδρο» (1980), το «Τοπίο στην ομίχλη» (1988), το «Μετέωρο βήμα του πελαργού» (1991), τον «Μελισσοκόμο» (1986), το «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995).

«Οι τόποι μιλούν. Είναι σαφές ότι μιλούν Μεγαλώνουν με το παρελθόν και το παρόν της. Διηγούνται μια ιστορία οι τόποι. Για όποιον ξέρει, να διαβάζει διηγούνται μια ιστορία» έλεγε ο Αγγελόπουλος.

Τον ενδιέφερε κυρίως η σχέση των προσώπων με το χώρο που ζούν. Τον χώρο ως ταυτότητα, ιστορίας και μνήμης.

«Κάποια γεγονότα είναι γραφτό να γίνονται μόνο σε συγκεκριμένους τόπους» έλεγε.

Χρησιμοποιούσε μια ρήση του Κωστή Παλαμά: 

«Όσο πιο καλά γνωρίζεις ένα τόπο
Τόσο πιο πλέρια τον αγαπάς».

Την αγάπη του για τον δικό μας τόπο την απέδειξε όχι μόνο με την επιμονή του να γυρίζει εδώ τις ταινίες του, όσο και με την φυσική του παρουσία.

Το καλοκαίρι του 2009 παραβρέθηκε στις προβολές των έργων του «Η ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ», τόσο στο δημοτικό κινηματογράφο Λαυρίου όσο και στον δημοτικό κινηματογράφο της Κερατέας.

Έλαμπε από χαρά στις 17 – 8 – 2009 στην Κακή Θάλασσα, με την κοσμοσυρροή και την μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου. «Σας ευχαριστώ - είπε παίρνοντας την τιμητική πλακέτα του Δήμου Κερατέας - γιατί υποστηρίζετε τον Ελληνικό Κινηματογράφο».

Κανείς μας στον ενθουσιασμό και την έξαψη αυτής της καλοκαιρινής βραδιάς δεν θα πίστευε τι μας επιφύλασσε η ζωή δύο και πλέον χρόνια αργότερα. Και στον τόπο μας και στον ίδιο.

Το έργο του όμως ζει και είναι βέβαιο ότι θα εμπνέει και τις επόμενες γενιές. 

Γιώργος Ιατρού 

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire